Opgelicht!!

Sjeetje mensen wat me nu weer overkomen is...

Krijg ik me daar zo'n foldertje in de bus, tussen de andere reclamerotzooi, enfin, normaal maal ik daar niet zo om en keil ik ze regelrecht in de papierbak, maar deze was ánders dan de anderen. ‘t Sprak me echt aan zeg maar! Vlekkeloos witte voorpagina, in koudblauwe letters 'wintercatalogus 2008' d’r op. Ik ben toch ‘n winterliefhebber, al zeg ik ‘t zelf, heb in ‘t verleden regelmatig meegedaan aan inpepersessies, en fietsen over de rivier vond ik ook tof, dus ik blader dat zo eens door. Acties en nog eens acties! Het beloofde nogal! Mn hart ging d’r gewoon sneller van kloppen, en in plaats van de greep naar de pillen, pakte ik pen en papier, en rukte het bestelformulier achterin de catalogus met zoveel kracht uit het foldertje dat de nietjes int plafond schoten.

Ik bestelde een paar kubieke meter sneeuw, om mee te beginnen....Ik weet ‘t, ‘t is weinig duurzaam, maar voor € 2.95 per m3 is ‘t gewoon geen prijs. Vooroorlogs! Vorig jaar vroeg d’r nog eentje meer dan vijf euro. ’ t Is schandalig, maar ja, schaarste hé? En nu nog geen drie, bestellen dus die hap!

Enfin, ‘k ging door. Drie sleetjes. ‘k Ben maar alleen, maar d’r gaat nog wel es wat kapot, en de visite wil ook wat, vier euro per slee, maar derde halve prijs, dus ‘n tientje en ‘k ben drie sleetjes rijker!

"Scandihoog". Sprak me eerst niet zo aan. Ik ben al menigmaal danig teleurgesteld in die dingen. Ze komen op de één of andere manier nooit zo uit de verf, maar ‘t zag er zo mooi uit in de folder. Vooruit, twéé. Dan kan ‘t ‘n keer lijen en dan heb ik gewoon nog ‘n reserve, voor later in de winter. Wel oppassen want ze verlopen al vaak begin maart...

"Vingers." Zijn helemaal hip die dingen! Iedereen heeft het er over..."Vingers". Verkrijgbaar in verschillende maten. Besloot maar geen risico te nemen en direct de grootste te nemen. Dacht dat eentje wel genoeg zou zijn, ‘n góéie... Heb je d’r ook maar één van nodig natuurlijk!

"Natuurijs". Per strekkende kilometer. Nu ben ik vorige winter op de kunstijsbaan wel zó godsallemachies gruwelijk hard op m’n sodemieter gegaan dat ik voorzichtig een viertje invulde...’t Is tenslotte ook niet goedkoop met 12 euro per km....maar nog voor m’n potloodje het papier bereikte spookte d’r toch weer n zéven door m’n hoofd. Zéven...dan heb je tenminste wat.

Goed, nog wat sneeuwbuien en sneeuwdekdagen. Schijnt zo lastig an te komme zijn. Hadden ze ze tóch in de catalogus ! Die lui hadden echt alles. Je wil ‘t niet weten. Tot Galiciëvegen en Tunesiëblizzards aan toe. Maar wat héb je d’r toch in vredesnaam aan, als mens zijnde? Heb dat dus maar zo gelaten. Nog een tweetal wegzakkers d’rbij, want ‘t kan niet eeuwig feest zijn. ‘n Mens zou maar té verwend raken. Tenslotte, je leert juist méér te waarderen als ‘t ook eens níét allemaal hosanna is.
Ruim tweehonderd euro, maar ‘t is voor ‘n goed doel en ik had nog wat vakantiegeld over. Spaart ook weer ‘n hoop uit. Anders moet je naar Garmisch of Kaprun of dat soort oorden. Daar wil je toch niet dood gevonden worden, dunkt me. Maar goed, kreeg d’r nog gratis wantjes bij, leuk motiefje, want ‘k zat boven de honderdvijftig euro aan bestellingen.

‘k Heb niet geaarzeld, ik ken mezelf, ben ‘m meteen op de bus gaan doen. Dan heb ik het gehad. Moest ook geen postzegel op. ‘t Was voor ‘n antwoordnummer ergens in Friesland, ene Paulusma, leveringskosten inbegrepen.

Ik ging d’r goed voor zitten. Het was evenwel pas eind november en het zou niet vóór de Sinterklaas zijn dat ‘t feest zou beginnen. ‘k Had voor de zekerheid nog gebeld of dat alles wel binnen gekomen was. Nou dat wás het, verzekerde hij mij.

Goed, 6 december. ‘k Word wakker en verdrááid, d’r wordt gestrooid buiten. Nu doen ze dat te pas en vooral ook te onpas, ‘maar’, zeiden ze, 't is vast voor de levering,’t is onderweg hoor! ‘t Kan zolang niet meer duren of ‘t eerste sneeuwbuitje arriveert!'. Ik blij, gut, koud ‘n dag na Sinterklaas en nú al n sneeuwbuitje! Daad bij woord voegen, hij kan het hoor, die Paulusma. Goed, ‘k Zie dat eens aan op buienradar, schuifelt dat ding lángs! Balen zeg, dat was kans 1. ’k Belde gelijk op, of dat die wel voor mij bestemd was. ‘Jawel, maar u ziet ‘t, jammer maar helaas, hij ging net aan uw neus voorbij! Maar, nog kansen zat hoor!’ Ik wist ‘t...’t hoort erbij. De volgende kan net zo goed raak zijn.

12 december. Eerste Scandihoogje verschijnt op de kaarten! Warempel, zou d’r genoeg kou voorradig zijn? Twee dagen later al 48 uur oostenwind en geduldig wacht ik op een vliesje op ‘t ijs, maar ‘t komt niet. Weer naar de telefoon, waarom of dat ‘t zo lang duurde. "Foutje meneer, ‘n afzakkertje! Dat heb je met dat Engelse spul, dat ligt d’r nooit lang. U heeft d’r echter nog één tegoed, dan zal ‘t vast beter gaan! Mogelijk proberen we ‘m aan te punten vanaf IJsland, dat ging vroeger ook zo..."

‘k Was ‘n beetje teleurgesteld, zeker omdat er amper drie dagen later wéér ‘n sneeuwbui voor m’n neus langsging. ‘t Was al wel wat dichterbij, m’n moeder belde nog, dat’ t bij haar zo wit lag, en dat ik d’r maar eens langs moest komen om foto's te nemen, ‘t lag d’r werkelijk waar zo mooi bij. Maar ja, bussen rijden dan niet op zo'n dag hé...pech! En weer drie dagen later: bewolking op m’n bestelde strengevorstnacht. Het kwik kwam amper tot min twee. Ok,’ t was wel even lekker en soggens ging me daar opeens ‘n meerkoetje zómaar over ‘t gevormde vliesje, na drie stappen kukelde het beessie echter door ‘t broze vliesje heen...arm beest. Ging de telefoon. Friesland aan de lijn. Of het natuurijs beviel. Dat ‘t toch gelukt was, en dat ik daar toch maar geluk mee had.

Januari. Nieuwe maand, nieuwe kansen. Geen zicht op Scandi. Wel ‘n sneeuwbui, en die was raak! Het was echter weer +0.8°C, dus toen ‘t nét ‘n beetje begon te liggen op het dakraam werd de lucht alweer blauw. Gauw foto's, maar batterijen waren leeg.

12 januari. Levering eerste sleetje.
15 januari. Levering tweede sleetje.

18 januari. In ‘t gelukkige bezit van twee sleetjes. Heb Jozozout in de keuken gestrooid voor ‘t effect, buiten is ‘t toch niet nodig.

20 januari. Groenlandhoog punt niet goed aan. Smijt sleetje 1 tegen de muur kasjewijle. Nog één sleetje over.

22 januari. Tweede sleetje ook kapoere. Kwaliteit was dan toch niet zó goed, enfin,ze waren erg goedkoop, ‘k had ‘t moeten weten.

23 januari. Sneeuwbui! Raak! 1 cm pracht, ik wil me d’r lekker ‘n partij van die dijk afgieren, maar kom d’r achter da ‘k nu natuurlijk geen sleetje meer heb.

24 januari. Dooi. Levering derde sleetje.

Februari, het kán natuurlijk, zoals d’r toen in die van zesenvijftig. Heb me daar verhalen over gehoord! ‘t Begint warempel goed. Wind weer oost! Was ‘t echter ‘n lage depressie met warme bovenluchten, trok die nét onderlangs. ‘k Meende nog wat geflats te hebben gezien in de lantaarns. Kreeg weer telefoon uit Friesland. D’r was iets mis met de bestelde kubieke meters sneeuw. Waren allemaal plots terechtgekomen in Athene. Hadden ze niet voorzien, maar’ k moest er maar op wachten in ‘t voorjaar, ‘t zou misschien nog geleverd worden!

Eind februari, Scandihoog! Net dajje ‘t niet meer verwacht. ‘k Was al haast begonnen met insmeren voor de zomer, en de tulpen bloeiden als nooit tevoor, maar jawel hoor, dáár was de rakker dan toch. Portie kou was d’r ook....kwik zakte al naar -1...soggens werd ik wakker....+2! Was dat ding tóch afgezakt..kou richting Balkan. Ziedend richting Friesland gebeld, maar d’r werd al niet meer opgenomen. Ja, ‘n beriggie, da ‘k maar es contact moest opnemen met de firma Corbijn uit Engeland, alsof ze dáár wat van die bestelling wisten...

Enfin, ‘k heb mn lesje wel geleerd. ‘k Bestel maar beter niks meer.’ t Zijn d’r ‘n stel boeven daar, oplichters, tuig-van-de-richel. Kreeg begin april nog wel drie kletsnatte kisten uit Griekenland. Toen ik ze openmaakte meende ik in’ t watergeweld nog wat klonten ijs te zien....